هر انسانی بر اساس فطرت و وجدان پاک خود می یابد که خودش مخلوق است و آفریدگار او هیچ شباهت و سنخیتی با او ندارد. پیامبران الهی نیز همنوا با این ندای فطری و برای تکمیل معارف الهی بشر همواره اساس دعوت خویش را بر مبنای توحید و پرستش خدای یگانه قرار داده اند. به عبارت دیگر اصل بنیادین لا اله الا الله پایه همه ادیان الهی است. مبارزه با شرک و بت پرستی به هر شکلی و دعوت به سوی بندگی و عبودیت خالق جهان سرلوحه رسالت همه پیامبران الهی بوده است. اولین کلامی که از سوی پیامبر گرامی اسلام برای دعوت مردم اعلام شد این عبارت بود:
قُولُوا لا اِلهَ اِلا اللهَ تُفلِحلوا
بگویید هیچ معبودی جز خدای یگانه وجود ندارد تا رستگار شوید
تمامی اعمال عبادی و احکام از جمله نماز، روزه ، حج ، جهاد ، خمس ، زکات و .... برنامه های اجتماعی و خانوادگی در اسلام نیز باید بر محور توحید و تقرب به خدای یگانه باشد.
در سوره هود آیات 25 ، 50 ، 61 ، و 84 خداوند یاد آوری می کند که پنامبران الهی همچون نوح، هود، صالح و شعیب در اولین دعوت خویش مردم را به پرستش و بندگی خدای یگانه فرا می خواندند. در سوره انبیاء آیه 25 این اصل کلی به صورت یک بیانیه توحیدی چنین اعلام می گردد:
وَ ما اََرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ نُوحی إِلَیْه اَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ اََنَا فَاعْبُدُونِ
ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر آن که به او وحی کردیم که معبودی جز من نیست، پس مرا پرستش کنید.
آیا پیامبران اجازه داشته اند که مردم را به سوی عبادت و بندگی خود دعوت نمایند؟
خداوند در قرآن کریم به شدت این موضوع را محکوم می کند و در آیه 29 سوره انبیاء می فرماید:
وَ مَنْ یَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّی اِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِکَ نَجْزیهِ جَهَنَّمَ کَذلِکَ نَجْزِی الظَّالِمین
و هرکس از آن ها (پیامبران) بگوید من معبودی جز خدا هستم، کیفر او را جهنم قرار می دهیم و ستمگران را این گونه کیفر خواهیم داد.
در آیات دیگر نیز خداوند به پیامبر اسلام فرمان می دهد که به مردم بگوید که او ( پیامبر) نیز یک بشر همانند سایر انسانها است:
قُلْ إِنَّما اَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحى إِلَیَّ اَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ
( ای پیامبر) بگو که من بشری همچون شما هستم ؛این حقیقت به من وحی می شود که معبود شما معبودی یگانه است . ( سوره کهف آیه 110 و سوره فصلت آیه 6 )
سرانجام قرآن در یک بیانیه عمومی ، اعلام می دارد یکی از ویژگی های پیامبران راستین این است که هرگز مردم را دعوت به بندگی خود نمی کردند:
ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ کُونُوا عِباداً لی مِنْ دُونِ اللَّهِ . . . . . . . ( آل عمران 79)
برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوت به او بدهد سپس او به مردم بگوید: « غیر از خدا مرا پرستش کنید.»
پیامبر مکرم اسلام ( ص) نیز برای پیشگیری از هرگونه عمل شرک آلود، مسلمانان را از اینکه قبر ایشان را قبله خود قرار دهند نهی فرمودند:
وَ قَالَ النَّبِیُّ ص لَا تَتَّخِذُوا قَبْرِی قِبْلَة....
پیامبر ص فرمودند قبر مرا قبله قرار مدهید ( منلایحضرهالفقیه ج 1 ص 178 )
